|
+++เรื่องของเรา++++
หายหน้าหายตาจากการอัพไดไปหลายๆๆวัน ภาระกิจมากมายเหลือเกินที่ต้องซะซาง ทั้งงานค้างที่บานอยู่เต็มโต๊ะ แล้วยังต้องจัดการเดินเรื่องขอโอนย้ายให้เรียบร้อย เมื่อวานเลยไปเดินเอกสารเองซะให้มันรู้แล้วรู้รอดไป ส่งเอกสารไปตั้งเป็นเดือนเพิ่งจะอนุมัติมาเมื่อวาน ตอนนี้ก็เลยรู้แล้วว่าเราต้องออกเดินทางวันไหน ต้องไปทำงานอยู่ฝ่ายอะไร บ่นๆๆๆๆๆๆไปเรื่อย
มาอัพต่อจากไดหน้าที่แล้วกันดีกว่าอิอิ
17 พฤษภาคม 2551
วันนี้ป่ะป๊านั่งรถมาจากหาดใหญ่มาหาเราสองคนแม่-ลูก ตอนเย็นๆก็เลยชวนป่ะป๊าซิ่งมอ' ไซด์ มีหนุ่มคนนึงแอบมองหนูตลอดเวลาเลยนะ
18 พฤษภาคม 2551 แม่มีนัดกะป้าอุ๋มและป้าเก๋เพื่อนสมัยเรียนอยู่ปวช เรารู้จักกันมานานมาก พอรู้ข่าวว่าแม่จะได้ย้ายที่ทำงานก็เลยอยากจะเลี้ยงส่ง โดยมีของแถมคือให้ลูกๆๆได้มาเจอกัน และให้น้าพริกเป็นพี่เลี้ยงจำเป็น
เล่นกันในบ้านก่อน พอถึงเวลากินเราย้ายออกไปนั่งรับลมกันนอกบ้าน กินไปด้วย เม้าส์ไปด้วย ดูลูกไปด้วย
มะปรางเธอก็เพลิดเพลินมากเล่นอันโน้น เปลี่ยนมาเล่นอันนี้ แฮปปี้มั่กๆๆ
19 พฤษภาคม 2551 พามะปรางไปงานบวชญาติของแม่ ที่ในตัวจังหวัด แม่รีบเตรียมชุดไว้ตั้งแต่กลางคืน เพราะยายสั่งแล้วสั่งอีกว่าให้ตื่นเช้าๆจะได้ไปไม่สาย แต่พอเอาเข้าจริงคอนเซ็ปต์แม่ก็ยังสายอยู่เหมือนเดิม เปลี่ยนแค่ไม่สายมากก็เท่านั้นเอง
มาดูรูปภายในงานกันเลยดีกว่า ถ้าใครได้รำหน้านาค เค้าว่ากันว่าจะได้เป็นนางฟ้าใช่ป่ะ แสดงว่าลูกสาวแม่ก็ได้เป็นนางฟ้าตั้งแต่ตัวเท่านี้ซะแล้ว เพราะมะปรางรำหน้านาคไปกะเค้าด้วย
หลังจากงานบวชเสร็จ แม่กะป่ะป๊าก็จะไปซื้อของใช้เข้าบ้านกันต่อ แล้วก่อนกลับหนูก็วิ่งไปเล่นกับเด็กๆที่มาในงานบวช แล้วก็อยากจะได้รถสามล้อที่เด็กคนนั้นนั่งมา แม่ก็เลยบอกป่ะป๊าว่าท่าทางมะปรางคงอยากได้มั่ก ๆเพราะไม่ยอมลงจากรถเลย แม่อุ้มขึ้นก็ไม่ยอม ต้องหลอกล่อตั้งนานกว่าจะยอมลง แม่ละเหนื่อยใจแทน แต่..ไม่แค่นั้นมีเรื่องเหนื่อยใจกว่านี้อีก
เรื่องมีอยู่ว่า หลังจากที่ซื้อของกันเสร็จแล้ว ป่ะป๊าก็พาไปร้านขายจักรยานเด็กตั้งใจจะซื้อรถสามล้อให้มะปรางคันนึง พอจัดแจงซื้อเสร็จก็ใส่ไว้หลังรถกระบะ แล้วพอมะปรางเห็นเท่านั้นแหล่ะ ร้องไห้ทันทีเลย ประมาณว่า หนูจะเอารถอ่ะ หนูจะเอา หนูจะเอ๊า (คำพูดด้านบน .. แม่สมมุติขึ้นเองพอดูจากสีหน้าแล้วน่าจะพูดประมาณนี้) ทำยังไงก็ไม่หยุดร้อง..แม่เริ่มรมณ์เสีย ป่ะป๊าก็เลยหยุดรถแล้วย้ายรถสามล้อจากในกระบะมาไว้เบาะหลัง แต่ก็ไม่วาย เธอยังไม่ยอม เธอจะขึ้นรถให้ได้ ทำยังไงก็ได้เธอก็จะขึ้น พอใกล้จะถึงบ้านแม่เริ่มปรี๊ดแตก..แล้วบอกป่ะป๊าว่าจอดเลย ชั้นจะไปนั่งข้างหลังกะลูก ทนไม่ไหวแล้วเว๊ย โมโหสุดสุด ป๊าเลยยอมจอดรถ แล้วยกรถกลับไปไว้กระบะหลังเหมือนเดิม แล้วก็ย้ายสองคนแม่ลูกไปอยู่กระบะหลังด้วย (เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปมาด้วย..เพราะตอนนั้นปรี๊ดแตก!!มาก) พอถึงบ้านป้าดายังถามว่าเฮ้ย!นั่งข้างหลังกันมาทำไมฟะ คุยให้ใครฟังเค้าก็ขำกันว่ามะปรางนี่แซ่บมั่กๆ แสบจริงๆๆ มาดูหน้าตาเด็กได้รถป้ายแดงกัน
ตอนเย็นแม่กะป่ะป๊าเตรียมตัวแพ็คกระเป๋ากลับกรุงเทพ เพราะวันรุ่งขึ้นป่ะป๊าต้องกลับไปหาดใหญ่แล้ว ส่วนแม่ก็ต้องกลับมาทำงาน เราบอกลากันในวันนี้ เป็นเด็กดีนะลูกแล้วเด๋วเจอกันใหม่นะจ๊ะ
รูปของเราสามคน
>>>แล้วพบกันใหม่<<<
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
